რატომ არ ჩნდებიან უცხოპლანეტელები დედამიწაზე? - მეცნიერებს 3 არგუმენტი აქვთ... | Allnews.Ge

რატომ არ ჩნდებიან უცხოპლანეტელები დედამიწაზე? - მეცნიერებს 3 არგუმენტი აქვთ...

აშშ-ის მთავ­რო­ბის მიერ გა­სა­ი­დუმ­ლო­ე­ბუ­ლი მა­სა­ლე­ბის გა­მოქ­ვეყ­ნე­ბამ და კი­ნო­თე­ატ­რებ­ში სტი­ვენ სპილ­ბერ­გის ახალ­მა ფილმმა „გა­მო­აშ­კა­რა­ვე­ბის დღე“ (Day of Disclosure), ამო­უც­ნო­ბი მფრი­ნა­ვი ობი­ექ­ტე­ბის თემა ისევ მო­დურ ტრენ­დად აქ­ცია. გა­მო­კი­თხვე­ბი აჩ­ვე­ნებს, რომ მსოფ­ლი­ო­ში ყო­ვე­ლი მე­სა­მე ადა­მი­ანს სჯე­რა: უცხოპ­ლა­ნე­ტე­ლე­ბი ჩვენ შო­რის არი­ან!

თუმ­ცა, მეც­ნი­ე­რე­ბი ამ ეი­ფო­რი­ას არ ეთან­ხმე­ბი­ან. მა­ში­ნაც კი, თუ კოს­მოს­ში სი­ცო­ცხლე არ­სე­ბობს, არის სამი მი­ზე­ზი, რის გა­მოც მწვა­ნე კა­ცუ­ნე­ბი ჩვენ­თან სტუმ­რო­ბას არ ჩქა­რო­ბენ.

  1. კოს­მო­სი წარ­მო­უდ­გენ­ლად დი­დია!

ეს არის ყვე­ლა­ზე აშ­კა­რა დაბ­რკო­ლე­ბა. ჩვენ­თან ყვე­ლა­ზე ახ­ლოს მდე­ბა­რე ვარ­სკვლა­ვი, პრო­ქ­სი­მა კენ­ტავ­რი, დე­და­მი­წი­დან და­ახ­ლო­ე­ბით 40 ტრი­ლი­ო­ნი კი­ლო­მეტ­რი­თაა და­შო­რე­ბუ­ლი. სი­ნათ­ლის სიჩ­ქა­რით რომ ვიფ­რი­ნოთ, იქამ­დე მი­სას­ვლე­ლად 4.3 წელი დაგ­ვჭირ­დე­ბა.

პრობ­ლე­მა ისაა, რომ ჩვე­ნი კოს­მო­სუ­რი ხო­მალ­დე­ბი სი­ნათ­ლის სიჩ­ქა­რეს­თან ახ­ლო­საც ვერ მი­დი­ან. მა­გა­ლი­თად, კა­ცობ­რი­ო­ბის ერთ-ერთი ყვე­ლა­ზე სწრა­ფი ზონ­დი, Parker Solar Probe, წამ­ში 191 კი­ლო­მეტრს ავი­თა­რებს. ეს სი­ნათ­ლის სიჩ­ქა­რის მხო­ლოდ 0.064%-ია! ამ ტემ­პით მე­ზო­ბელ ვარ­სკვლა­ვამ­დე მიღ­წე­ვას 6650 წელი დას­ჭირ­დე­ბა.

მაგ­რამ წარ­მო­ვიდ­გი­ნოთ, რომ უცხოპ­ლა­ნე­ტე­ლებ­მა სი­ნათ­ლის სიჩ­ქა­რით ფრე­ნა ის­წავ­ლეს. აქ საქ­მე­ში აინშტა­ი­ნის ფარ­დო­ბი­თო­ბის თე­ო­რია ერ­თვე­ბა: რაც უფრო სწრა­ფად მოძ­რა­ობ, მით უფრო ნელა გა­დის დრო. სა­ნამ კოს­მო­სუ­რი მოგ­ზა­უ­რე­ბი ჩვე­ნამ­დე მოფ­რინ­დე­ბოდ­ნენ და უკან დაბ­რუნ­დე­ბოდ­ნენ, მათ მშობ­ლი­ურ პლა­ნე­ტა­ზე შე­საძ­ლოა ასო­ბით წელი გა­სუ­ლი­ყო. ღირს კი ასე­თი მსხვერ­პლი დე­და­მი­წის სა­ნა­ხა­ვად?

  • კოს­მო­სუ­რი „ბენ­ზი­ნის“ კო­ლო­სა­ლუ­რი ფასი

რაც უფრო სწრა­ფად გინ­და იფ­რი­ნო, მით მეტი ენერ­გია გჭირ­დე­ბა. სი­ნათ­ლის სიჩ­ქა­რეს­თან მი­ახ­ლო­ე­ბას იმ­დე­ნად ას­ტრო­ნო­მი­უ­ლი ენერ­გია სჭირ­დე­ბა, რომ მისი მი­ღე­ბა თით­ქმის შე­უძ­ლე­ბე­ლია.

გარ­და ამი­სა, კოს­მო­სი სუ­ლაც არ არის ცა­რი­ე­ლი. იქ უამ­რა­ვი მტვე­რი და წყალ­ბა­დის ატო­მია. როცა ხო­მალ­დი გი­ჟუ­რი სიჩ­ქა­რით მიქ­რის, ეს უწყი­ნა­რი ატო­მე­ბი მო­მაკ­ვდი­ნე­ბელ რა­დი­ა­ცი­ად იქ­ცე­ვი­ან, რა­საც შე­უძ­ლია ეკი­პა­ჟიც დაწ­ვას და ხო­მალ­დის კორ­პუ­სიც და­ად­ნოს.

ფი­ზი­კო­სე­ბი კი ოც­ნე­ბო­ბენ სივ­რცის გამ­რუ­დე­ბა­ზე, მაგ­რამ ეს ჯერ­ჯე­რო­ბით მხო­ლოდ ფან­ტას­ტი­კაა. ლო­გი­კუ­რი კი­თხვა ის­მის: რა­ტომ უნდა და­ხარ­ჯოს სუ­პერ გან­ვი­თა­რე­ბულ­მა ცი­ვი­ლი­ზა­ცი­ამ ამ­დე­ნი რე­სურ­სი ჩვენ­თან ჩა­მო­სას­ვლე­ლად? თუ მათ ასე­თი ტექ­ნო­ლო­გია აქვთ, ნე­ბის­მი­ერ სა­ჭი­რო რე­სურსს სა­კუ­თარ ვარ­სკვლა­ვურ სის­ტე­მა­შიც მარ­ტი­ვად მო­ი­პო­ვე­ბენ.

  • დე­და­მი­წის ჰა­ე­რი მათ­თვის შე­საძ­ლოა შხა­მია

ჩვე­ნი პლა­ნე­ტა უნი­კა­ლუ­რია. აქ სი­ცო­ცხლე მი­ლი­არ­დო­ბით წლის გან­მავ­ლო­ბა­ში, ად­გი­ლობ­რივ ქი­მი­ურ გა­რე­მოს­თან ერ­თად ვი­თარ­დე­ბო­და. მა­გა­ლი­თად, ჟანგბა­დი, რომ­ლი­თაც ჩვენ ვსუნ­თქავთ, ძა­ლი­ან აგ­რე­სი­უ­ლი და რე­აქ­ტი­უ­ლი ელე­მენ­ტია. არ­სე­ბე­ბის­თვის, რომ­ლე­ბიც სხვა პი­რო­ბებ­ში გა­ი­ზარ­დნენ, დე­და­მი­წის ატ­მოს­ფე­რო შე­საძ­ლოა მომ­წამ­ვლე­ლი აღ­მოჩ­ნდეს.

რა თქმა უნდა, მათ შე­უძ­ლი­ათ სკა­ფან­დრე­ბი ჩა­იც­ვან, მაგ­რამ ფაქ­ტია: დე­და­მი­წის ბი­ოს­ფე­რო უცხოპ­ლა­ნე­ტე­ლე­ბის­თვის შე­იძ­ლე­ბა ნამ­დვი­ლი ბი­ო­ლო­გი­უ­რი ია­რა­ღი იყოს.

რა გა­მო­დის, მარ­ტო ვართ?

სუ­ლაც არა. მეც­ნი­ე­რებს სჯე­რათ, რომ კოს­მოს­ში სი­ცო­ცხლე არ­სე­ბობს. ას­ტრო­ნო­მებ­მა უკვე აღ­მო­ა­ჩი­ნეს 6200-ზე მეტი ეგ­ზოპ­ლა­ნე­ტა (პლა­ნე­ტე­ბი ჩვე­ნი სის­ტე­მის გა­რეთ). ჩვენს გა­ლაქ­ტი­კა­ში კი 100 მი­ლი­არ­დზე მეტი ვარ­სკვლა­ვია და ბევრ მათ­განს აქვს პლა­ნე­ტე­ბი, სა­დაც სი­ცო­ცხლის­თვის გა­მო­სა­დე­გი პი­რო­ბე­ბია.

უფრო მე­ტიც, შორს წას­ვლა არც გვჭირ­დე­ბა: მიკ­რო­ბულ სი­ცო­ცხლეს აქ­ტი­უ­რად ვე­ძებთ მარსზე, იუ­პი­ტე­რის თა­ნამ­გზავრ ევ­რო­პა­ზე და სა­ტურ­ნის თა­ნამ­გზავ­რებ­ზე - ენ­ცე­ლადსა და ტი­ტან­ზე. თუ ჩვენს მე­ზობ­ლად მა­ინც ვი­პო­ვით თუნ­დაც პა­წა­წი­ნა ბაქ­ტე­რი­ას, ეს იქ­ნე­ბა იმის მტკი­ცე­ბუ­ლე­ბა, რომ კოს­მო­სი სი­ცო­ცხლით სავ­სეა.

აბა, რა­ტომ ვერ ვი­პო­ვეთ ვე­რა­ვინ?

კა­ცობ­რი­ო­ბა კოს­მო­სი­დან რა­დი­ო­სიგ­ნა­ლე­ბის და­ჭე­რას 1960 წლი­დან ცდი­ლობს (მა­გა­ლი­თად, ცნო­ბი­ლი პრო­ექ­ტე­ბით SETI და Breakthrough Listen). ჯერ­ჯე­რო­ბით - სრუ­ლი სი­ჩუ­მეა.

მი­ზე­ზი დრო­ის მას­შტა­ბებ­შია. სამ­ყა­რო 13.8 მი­ლი­არ­დი წლი­საა, ჩვენ კი კოს­მო­სის მოს­მე­ნა სულ რა­ღაც ერთი სა­უ­კუ­ნეა ვის­წავ­ლეთ. ეს იგი­ვეა, ოკე­ა­ნე­ში ერთი წა­მით ჩაყო ჭიქა და თქვა, აქ თევ­ზე­ბი არ არი­ან.

ძი­ე­ბა რთუ­ლია, მაგ­რამ მეც­ნი­ე­რე­ბი და­ნე­ბე­ბას არ აპი­რე­ბენ. ბო­ლოს და ბო­ლოს, თუ სა­ერ­თოდ არ ვე­ძებთ, პა­სუ­ხის პოვ­ნის შან­სი ნუ­ლის ტოლი იქ­ნე­ბა.

წყარო